ముచ్చటగా మూడుపదులు దాటిన,మూడునాల్ల పసిహృదయంల ప్రాణం వేడుకుంటోంది,కళ్ళనిండా నిను చూడాలని,కాసేపు నీఒళ్ళో పడుకోవాలని. మగాని గుండే చాల దృడమైనదంటారు కాని ఎంతటి బాదనైన బరువునైన మగాడు బరించగలడు, కాని దూరంగా ఉన్న ఒక కొడుక్కి అమ్మ గుర్తొస్తే మాత్రం కళ్ళనుండి నీళ్ళు ఆపడం ఎవరి వల్ల కాదు.....

ఈ వలసజీవికి వరములెన్నో
నా నుదుటి రాతను నువ్వు రాయక..
బ్రహ్మ రాసిన నుదుటి రాతలో
దూరమనే బారము దగ్గరైన?
నీపొత్తిల్ల నొప్పికన్న ,బాదేమి కాదని
బ్రతుకు బాటలో ప్రయాణిస్తూ
నీ యాదిలో జీవిస్తూ
నేనిక్కడా కుషలమే అమ్మా ...

--శేఖర్,మల్యాల