అంతటా వ్యర్ధం కొని తెచ్చుకొనే  అనర్ధం 
అన్నింటిని చేయసాగే నిత్యం కలుషితం 
అసలైన ఐశ్వర్యం తెలుసుకోక చేసే నిర్వీర్యం
అంతటా పుట్టగొడుగుల్లా అవే ఇంద్రభవనం 
 
అశోకవృక్షాలని తలదన్నేలా నిర్మించి
ఆశల సౌధంలో వీచే గాలులని బంధించి 
ఆహ్లాదవనం క్రమేణా అయ్యే ఎడారితీరం
ఆదమరచిన పవళింపులేక కాలుష్యమయం 

మంత్రాలు కాదు యంత్ర శభ్ధాలే మేల్కొలుపులు 
మనసుల్లో వేసుకొనే కొలతలు పలకని పెదవులు 
ముఖాముఖిలో మంచులా కరిగిపోయే పలకరింపులు 
మదిలో అయిష్టతలు పైన వెల్లువలా కపట ప్రేమలు.

అవసరం వేళ మార్చే ఊసరవెల్లిలా రంగులు
అనవసరం అనిపిస్తే మూసేసే ముఖద్వారాలు 
అందరిని ఆకర్షించే అరచేత చరవాణి  మోజులు 
అలజడులు రహదారిపైనే మనసుల్లో స్వార్థాలు

అభివృద్ధి దిశలో వాడని మేధస్సుని
అడ్డులేదని స్వైరవిహారం చేసిన నగరమయ్యే మాయం.

పేరు: యామిని కోళ్ళూరు