నీలాకాశంలో సందడి చేస్తూ                                                                                               నిత్యం ఏదో సందేశం మోసుకొస్తూ                                                                                   నిండుగా పాలరాతి శిల్పంలా ఆ వెండి మబ్బులు                                                                     నింగి అంతా తనదే అనేలా సోయగాలు,,

అనురాగాలు పంచుతూ 
అనుభూతులతో అలరిస్తూ 
అత్యంత ఉత్సాహంగా పరుగులు తీస్తూ 
అందుకోలేవని ఊరిస్తూ,,,

కనువిందు చేస్తూ చిన్నారులని ఆకట్టుకుని 
దివ్యంగా మెరుపులతో దేదీప్యమానంగా 
ప్రకాశిస్తూ,జనాలని, దృష్టిని ఆకర్షిస్తూ 
అమ్మో తారల నడుమ వెన్నెల కురిపిస్తూ,,,,

ఎంతో ప్రశాంతంగా అప్పుడప్పుడు 
దోబూచులాడుతూ జగమంతా నిదురోయిన 
తాను మాత్రం మేల్కొని,,కన్నె మనసుల్లోకి 
చొరబడి,,,కలలని కనమని,,

నిశిని తరుముతూ బాట అంతా వెన్నెలతో 
మార్గం సుగమం చేస్తూ,, చిరునవ్వులు చిందిస్తూ 
అమృతం పంచుతూ,అలసటని మరపిస్తూ
అమావాస్య వేళ మాయమై పౌర్ణమి వేళ 
కాంతివంతమైన వెలుగుతో ఆశలకి రెక్కలు 
తొడిగేవు *ఓ చందమామ* ...

 --యామిని కోళ్ళూరు ✍️