ఒంటరిగా

సముద్రపుటొడ్డున

నిలుచుంటే

ఉవ్వెత్తుగా

ఎగిరిపడే

కెరటాలు

అందంగా కనిపిస్తాయి

ఒక్కొక్క అలా

వేగంగా వచ్చి

ఒడ్డును తాకి

మనుగడను

కోల్పోతుంది

నురగలు

కక్కుతూ వచ్చి

నిస్తేజమైపోతుంది

అలా అని భ్రమించి

లోపలికి దిగితే

పలుకరిస్తున్నట్లే

కౌగిలించుకున్నట్లే

అన్పిస్తుంది

ఆపైన అమాంతం

మింగేస్తుంది

కన్నీటిని

ఎందుకని

కడలితో పోలుస్తారు

శోకసంద్రం అని 

సమాసంగా చెప్తారు

వెన్నెల రాత్రి

ఒంటరిగా

సముద్రపు

ఒడ్డున

కూర్చుంటే

ఎంత ప్రేమగా

పలకరిస్తుందో

అన్ని ఆలోచనలకు

తను సాక్షిగా

నిలబడుతుందో

యువతీ యువకులు

కేరింతలు కొడ్తూంటే

తన బాహుకెరటాలతో

స్వాగతం పలుకుతుంది

కానీ మితిమీరిన

విశ్వాసంతో

తన గర్భంలోకి

చొచ్చుకువస్తే

సింహంలా

ఆవులిస్తుంది

గుటుక్కున

మింగేస్తుంది

తుపాను వచ్చినా

సునామీ వచ్చినా

కడలి రూపం

కడు భయంకరం

తనను తాను శాసించుకొని

అక్కడనే ఆగిపోయే

సముద్రం అప్పుడు

కాలభైరవుడవుతుంది

మనిషికీ పశువుకూ

తేడా చూపకుండా

కబళిస్తుంది

ప్రకృతి  శాంతానికి

ప్రకృతి విలయానికి

సముద్రం

సంకేతం

                                           డా|| మాదిరాజు రామలింగేశ్వర రావు, మచిలీపట్నం