కన్నతల్లి ఒడి నుండి జారి ..
పావురంగా చూసే పల్లె తల్లిని విడిచి ..
దుబాయి దుబ్బలల్ల ..సిమెంటు బురదలల్ల ..
బువ్వమెతుకులు లెంకుతున్నవ్ ..
కనురెప్ప మాటున దాగిన కన్నీరు ..
ఒక్కోచుక్క నీ ఎద పై రాలుతుంటే ..
ఇనుప చువ్వల పైన నీ చెమట బొట్టులు ..
మువ్వల సప్పుడు చేస్తుంటే ...
నిర్మాణ భవనాల మెట్ల పైన ...
నీ ఎముకలు నాట్యం చేస్తుంటే ..
నీ బలవంతపు నవ్వు వెనక బాధలు దాచి ...
సున్నితమైన మనసు పై గుదిబండను దించితివి ..
బంధాలకు దూరమై మెతుకుల కోసం ..
వెతుకుతున్న ఎడారి బతుకు పోరులో 
మాడిపోవడితివి ...!
వాడిపోవడితివి ...!!

--ముస్కు రాము,(అబుధాబి)