సిగ్గుల మొగ్గై మనసు దోచి
పరిమలించిన పూదోటవై నీ
హృదయ మందిరంలో చోటిస్తావు

మన ప్రేమ వనంలో మొలకెత్తిన
మమతల పసిడి మొలకలను
నీ కంటి పాపలుగా మార్చుకుని

ఆశల సౌధాలేవో నిర్మించ నేను
కనుమరుగైనపుడు

గాలి వానలకు చలించని చిత్తరువు నీవై
వీడని భంధమై..ఎల్ల వేళల ఎదురు చూస్తావు

అసంధర్భ ప్రగల్భాలతో, అసంపూర్ణ కార్యాలతో
నేను తప్పటడుగులు వేసి

వేల వేల తప్పిదాలతో దోషీని నేనై
ప్రాయాశ్చిత్తంతో శరణార్తుడైనపుడు 

నీ చల్లని హిమ కరములతో స్ప్రషించి
ఆప్యాయంగా తల నిమిరి యెదలో
దాచుకునే

తేనెలొలుకు తీయని సరస్సు నీవవుతావు.

--జయ రెడ్డి బోడ(అబుధాబి )