నింగి సాగరమున చంగుచ్చంగున ఎగిరే విహంగములవలె
చిగురుపూతతొ చెలిమి చేసే పిల్లగాలులవలె
పసిడి పాపడి పాలబుగ్గల బోసినవ్వులవలె
భావజీవం పులుముకున్న వేణు నాదంవలె
వానపడితే పలకరించే మట్టివాసనవలె
మనసులోన ఉప్పొంగి ఎగసే ఉప్పెనలవలె
ఉదయభానుడి లేత కిరణపు తాకిడిలవలె
తనువుకందని మనసుకందే భావమువలె
భారమెక్కిన మనసుతో ఉరిమి చూసే మేఘమువలె
మౌనరాగమున నిద్రపుచ్చే నింగిలోని చంద్రునివలె
చిరుజల్లు కురియగ నాట్యమాడే మయూరమువలె
మదిలో మెదిలే ఊసులకంతం లేని అనంతంవలెనే కదా కవితలోకపు మాయాజాలం.

     --- రాకేష్ మాలేపు