పల్లే నవ్విందే...
కన్నతల్లి పిలిచిందే...
పట్టపగలు ఎడారి(గల్ఫ్) కొట్టంలో నిద్దుర పోతుంటే...

ఈ ఎడారి బిడ్డలను చూడమ్మా...
కొలువు కొట్టంలో కొట్టుమిట్టాడుతున్న,
నూవ్ కన్న కొడుకులను చూడమ్మా...

చెప్పుకోలేని బాదలు,
మనసిప్పి నవ్వలేని గడియాలు,
అందరిలోనే ఉన్నాము,
ఆగమాగమౌతున్నాము,
అందరున్న(ఎందరున్న)
అందని దూరంలో ఉండి,
బాద్యతల(బ్రతుకు) బండి లాగుతున్నాము,
మూగజీవులమై జీవిస్తున్నాము...

గొడ్డులమైన బాగుండమ్మా...
నూవ్ కన్న గడ్డపైన గడ్డి తింటూ,
చెట్లు చేమల్లో రెంకాలేస్తు,
వాగు వంకల్లో తానాలాడుతు,
పొద్దుగూకంగానే నీ గూటికి చేరి,
ముద్దుముద్దుగా నీముచ్చట్లో-
నిద్దుర పోదుమమ్మా,
మేం నిద్దుర పోదుమమ్మా...
~~శేఖర్.మల్యాల