ఒక ఊరిలో ఒక రైతు ఉండేవాడు. ఆ రైతు దగ్గర ఒక గుర్రం ఉండేది. ఆ గుర్రానికి చక్కగా రైతు ఒక కొట్టాన్ని నిర్మించి, దానికి టైంకి తిండి, నీళ్లు చక్కగా పెట్టేవాడు. కానీ ఆ గుర్రానికి ఏ మాత్రం సంతృప్తి ఉండేదే కాదు. దాని కొట్టం బయటే ఒక చెట్టు మీద ఒక పావురం గూడు కట్టుకొని ఉండేది. దాన్ని చూస్తూ గుర్రం అబ్బా ఈ పావురం ఎంత అదృష్టవంతురాలు. హాయిగా దాని రెక్కలతో స్వేచ్ఛగా గాలిలో దానికి కావలిసిన చోటకి కావలసినప్పుడల్లా ఎగురుకుంటూ వెళ్లిపోతుంది. నాకలాంటి స్వేచ్ఛ లేదే అని బాధపడుతూ ఉండేది. ఒకరోజు పెద్ద గాలివాన వచ్చి ఆ పావురం గూడు కొట్టుకు పోయింది. దాంతో పాపం పావురం ఏం చేయాలో తోచక దిగులుగా గుర్రం కొట్టం పైన కూర్చొని చూస్తోంది. దాన్ని చూసి గుర్రం ఎందుకు అలా ఉన్నావ్‌ అని పావురాన్ని అడిగింది. ఏం చెప్పమంటావ్‌ గుర్రమన్నా నా బాధ. కట్టుకున్న గూడు చెదిరిపోయింది. తినడానికి తిండి గింజలు కూడా ఎక్కడా దొరకడంలేదు ఈ వానకి. నువ్వు అదృష్టవంతుడివి. నీకు నీ యజమాని అన్నీ సమకూర్చి పెడతాడు. నీకు ఏ కష్టమూ లేదు కదా అని చెప్పసాగింది. దాంతో గర్రానికి కనువిప్పు కలిగి తన యజమాని పట్ల మరింత విధేయతతో ఉంటూ సంతృప్తిగా జీవించసాగింది. అంతే కాక ఆ పావురాన్ని తన కొట్టెంలోనే ఒక మూల గూడు కట్టుకుని ఉండమంది. దాంతో సంతోషంగా ఆ పావురం అక్కడే గూడు కట్టుకుని ఆ రోజు నుండీ అవి రెండూ స్నేహంగా ఉండసాగాయి.