ముత్యపు బిందువుల్లా 

మంచు బొట్లు ఆకులపై జారుతుంటే 

రంగు రంగుల పువ్వులపై 

సున్నితంగా వాలుతూ  

కన్నుల విందు చేసే 

సీతాకోక 

క్షణం ఆగి నావైపు చూసింది 

ఈనాటి నా అందచందాలని చూసి 

ముచ్చటపడే నువ్వు 

ఒకనాడు నా వికృతరూపాన్ని  

అసహ్యించుకున్నావు 

జ్ఞాపకం ఉందా? 

నన్ను చూసి జనం దూరంగా  

పరుగులిడిన క్షణాలు 

నువ్వు మరచిపోయావేమో?

నన్ను నేను శపించుకున్న 

ఆ క్షణాలు నాకు ఎప్పుడు గుర్తు ఉంటాయి 

ఓ మనిషి  

నీ జీవితంలోకి ఒకసారి 

తొంగి చూసుకో  

నేను అనుభవించిన 

ఆ దుర్భర క్షణాలు 

నీ జీవితంలో కూడా ఉన్నాయేమో 

నాకు ఇంక గతం అక్కర్లేదు 

కానీ నిన్ను గతం 

నీడలా చీకటిలా 

వెన్నాడుతూనే ఉంటుంది 

నా గతానికీ నేను కారణం కాను 

కానీ నీ గతానికీ నువ్వే కారణం 

మనసు ఎప్పుడు అద్దంలాంటిది -

నీ అసలు ప్రతిబింబం చూసుకో 

ఇకనయినా నిన్ను నీవు దిద్దుకో 

వొద్దికగా 

నీతిగా 

జీవించటం నేర్చుకో  

                 డా. మాధిరాజు రామలింగేశ్వర రావు